Aandoeningen A-Z

Ziekte van Pfeiffer

vrouw heeft ziekte van pfeiffer

Ben jij al bekend met de ziekte van Pfeiffer; oorzaken en symptomen?

In dit artikel kun je erachter komen welke klachten kunnen wijzen op de ziekte van Pfeiffer en welke factoren kunnen leiden tot deze virale infectieziekte.

Wij beantwoorden ook vragen over de diagnose en behandeling, complicaties en het voorkomen van besmetting bij jezelf en anderen.

Om erachter te komen of jij of je kind wellicht ziek bent is het goed om meer te weten over ziekte van Pfeiffer oorzaken en symptomen.

Lees ook: chronische vermoeidheidssyndroom

Wat is de ziekte van Pfeiffer?

De ziekte van Pfeiffer is een virale infectieziekte veroorzaakt door het Eppstein-Barr virus. Dit virus is verantwoordelijk voor meerdere aandoeningen.

Soms wordt Pfeiffer ook door andere virussen veroorzaakt.

De ziekte van Pfeiffer wordt ook wel mononucleosis infectiosa of klierkoorts genoemd en komt wereldwijd voor.

Emil Pfeiffer was de ontdekker van de ziekte in 1889.

Lees ook: 13 oorzaken van vermoeidheid

Ziekte van Pfeiffer symptomen

De ziekte van Pfeiffer symptomen verschillen nogal per leeftijdsgroep.

Jong volwassenen hebben vaak meer en ernstigere klachten terwijl de symptomen bij volwassenen en met name ook jonge kinderen lang tijd niet herkend kunnen worden.

Klachten kunnen sowieso vaag blijven en daardoor kan Pfeiffer niet altijd (gelijk) herkend worden.

Bij jongeren is Pfeiffer vaak een plotseling optredende aandoening.

De ziekte van Pfeiffer symptomen bestaan uit:

  • Zware vermoeidheid bij de kleinste inspanning en een hangerig, zwaar gevoel
  • Keelpijn en / of een keelontsteking die niet overgaat met medicijnen zoals antibiotica
  • Opgezwollen, dikke, gevoelige klieren in de hals en de oksels (lymfeklieren) en gezwollen amandelen
  • Rillerig, grieperig en koortsig
  • Hoofdpijn
  • Rode huidslag
  • Vergrote milt

Minder bekende ziekte van Pfeiffer symptomen zijn oorpijn, oorsuizen, dikke ogen en oogontsteking, duizeligheid en diarree.

Keelpijn en koorts gaan vaak na een paar weken over. Andere ziekte van Pfeiffer symptomen zoals vermoeidheid, gezwollen lymfeklieren en een vergrote milt kunnen een stuk langer aanhouden.

Door zware vermoeidheid ben je meestal een tijdje niet in staat om naar school of werk te gaan, aan (contact)sport te doen of andere zware inspanningen te verrichten. Autorijden is in veel gevallen ook niet erg verstandig.

Ziekte van Pfeiffer oorzaken

De grootste risicogroep voor Pfeiffer zijn jong-volwassenen. Kinderen en volwassenen kunnen echter ook besmet raken maar de kans is kleiner.

De meeste volwassenen zijn voor hun 20ste levensjaar blootgesteld aan het virus en hebben inmiddels antistoffen opgebouwd zodat ze immuun zijn geworden.

Zoals je eerder al las is Pfeiffer een besmettelijke infectieziekte. Ziekte van Pfeiffer oorzaken zoals het Epstein-Barr virus is overdraagbaar van mens op mens.

Het virus komt voor in speeksel en is op die manier ook overdraagbaar; door contact via speeksel. Dat kan gebeuren op verschillende manieren: zoenen (Pfeiffer wordt ook wel de ‘kusziekte’ genoemd), het delen van voedsel of een drankje of door het opvangen van een nies- of een hoestbui van iemand die besmet is.

Heb je door omstandigheden een lage weerstand dan kan het virus je erg ziek maken.

Het virus is echter niet zo besmettelijk als bijvoorbeeld een verkoudheidsvirus.

Na de infectie duurt het zo’n 4 tot 7 weken voor de eerste ziekte van Pfeiffer symptomen zich openbaren. Dit wordt de incubatietijd genoemd. Bij jonge kinderen kan deze tijd korter duren.

Wanneer met de ziekte van Pfeiffer symptomen naar de dokter?

Houden bovengenoemde klachten ondanks het nemen van rust en gezonde voeding meer dan 2 weken aan, worden de klachten erger en / of keren ze terug?

Dan is het verstandig om langs de huisarts te gaan.

Je kunt ook online een ziekte van Pfeiffer symptomen-checker doen.

Diagnose ziekte van Pfeiffer

Op basis van onder andere bloedonderzoek kan een diagnose worden gesteld; er wordt dan gekeken naar de hoeveelheid antistoffen voor het virus in het bloed. Ook wordt het aantal witte bloedcellen bekeken.

De uitslag betekent niet dat je de ziekte van Pfeiffer hebt maar het kan de arts helpen om tot een diagnose te komen.

Hoe lang blijven de klachten aanhouden?

Je zult uiteindelijk vanzelf herstellen van de ziekte van Pfeiffer.

Dit kan soms wel 2 of 3 maanden duren en hangt mede af van hoeveel rust je neemt.

Behandeling ziekte van Pfeiffer

Er bestaat geen directe behandeling bij Pfeiffer in de zin dat er een medicijn voor is. Antibiotica werken niet bij een virale infectie. Er is ook eigenlijk geen behandeling nodig, behalve dan om rust te nemen.

Rust nemen is zeer belangrijk om compleet te herstellen. Dat betekent niet dat je jezelf hoeft op te sluiten in je kamer maar wel dat je voldoende slaapt en je niet teveel inspant.

Ook is het goed om onder toezicht van een arts te blijven en bijvoorbeeld in de gaten te houden of de milt niet te lang vergroot blijft. De milt kan in extreme gevallen namelijk scheuren wat resulteert in een scherpe pijn en een bloeding linksboven in de buik. Een operatie is dan noodzakelijk.

De eerste maand van je herstel is het om die reden niet verstandig om zware inspanningen te leveren zoals sport of zwaar tillen.Wanneer je weer begint met inspanningen zoals sport is het belangrijk om dit rustig op te bouwen.

Voldoende water drinken en gezond eten is eveneens essentieel.

Medicatie kan eventueel worden ingezet in geval van een keelontsteking, holteontsteking of ontsteking van de amandelen. Gorgelen met zout water werkt ook goed in deze gevallen.

Bepaalde crèmes of medicijnen kunnen worden voorgeschreven in geval van huiduitslag. Ga bij de ziekte van Pfeiffer nooit op eigen houtje medicijnen uitproberen maar overleg altijd met je arts. Geef je kind in ieder geval nooit aspirine; dit medicijn kan complicaties geven bij kinderen.

Er is een forum waarop je met lotgenoten kunt praten over de ziekte.

Besmetting met de ziekte van Pfeiffer voorkomen

Besmetting met anderen voorkomen doe je door je hand voor je mond te houden wanneer je moet hoesten. Deel geen bestek, servies, drinkflessen en tandenborstels met anderen.

Zoen niet met iemand wanneer jij of een ander in de incubatietijd zit.

Nasleep en complicaties ziekte van Pfeiffer

Wanneer je niet genoeg rust hebt genomen kun je een lange nasleep van klachten krijgen.

Dit kan ook gevolgen hebben voor de lange termijn. Er kunnen complicaties optreden zoals chronische vermoeidheid, problemen met de lever zoals een ontsteking (hepatitis) of geelzucht.

Minder voorkomende complicaties zijn: bloedarmoede, trombocytopenie (bloedaandoening waarbij het bloed minder goed stolt), ontsteking van de hartspier en aandoeningen aan het zenuwstelsel.

Heb je eenmaal Pfeiffer gehad dan is de kans erg klein dat je het nog een keer krijgt. Je maakt als het goed is voldoende antistoffen aan die ervoor zorgen dat je er immuun voor raakt.