Aandoeningen A-Z

Wondroos – oorzaak en behandeling van belroos

wondroos

Wondroos, ook wel wel belroos of erysipelas genoemd is een erg vervelende infectieziekte.

De huid rond de geïnfecteerde plek kan gevoelig zijn en ontzettend veel pijn doen.

Vaak is de huid ook roodgekleurd.

Je kunt wondroos op je hele lichaam krijgen.

Toch treedt het meestal op bij de benen, armen of het gezicht. De oorzaak ligt vaak bij een wond(je) waar bacteriën in zijn gekomen.

Wil jij weten hoe wondroos precies ontstaat en nog belangrijker, hoe je het kunt behandelen? Lees dan snel verder.

De oorzaak van wondroos

De oorzaak van wondroos ligt zoals gezegd bij een wond(je). Dit kan een zichtbare wond zijn die bijvoorbeeld is ontstaan na het stoten van je scheen.

Maar het kan ook om een zeer klein wondje gaan.

Denk hierbij bijvoorbeeld aan een opengekrabde muggenbult, een splinter, kloven in de huid of zelfs een met het blote oog niet waarneembaar wondje.

Maar wondroos ontstaat uiteindelijk niet door een wondje. De boosdoener zijn streptokokken (bacteriën) die je lichaam binnendringen. Streptokokken zijn gemene bacteriën die snel voor infecties zorgen. Met name als je een slechte weerstand hebt.

Wondroos is een acute infectie van de oppervlakkige huidlaag en het onderliggende weefsel.

Wat zijn de symptomen van wondroos?

Vanaf enkele uren na de infectie kun je al klachten krijgen. De symptomen van wondroos zijn:

  • Gevoeligheid en (soms zeer erge) pijn rond de aangetaste huid
  • Rode uitslag
  • Zwellingen
  • Koorts en koude rillingen
  • Algemene ziekteverschijnselen zoals braken en hoofdpijn

Als de wondroos onbehandeld blijft en niet vanzelf verdwijnt kunnen er grotere complicaties optreden. De infectie kan dan dieper in de huid doordringen. Soms ontstaat er dan bloedvergiftiging.

Wanneer loop je een hoger risico op wondroos?

Je weerstand is je belangrijkste bescherming tegen wondroos. Als je afweersysteem goed functioneert zullen de bacteriën hierdoor worden tegengehouden. Je krijg dan ook geen infectie en dus ook geen wondroos.

Je weerstand is voor een deel genetisch bepaald, je wordt er mee geboren. Maar een deel van je afweersysteem ontwikkel je gedurende je leven. Door af en toe kleine hoeveelheden bacteriën binnen te krijgen, bouw je weerstand op.

Je weerstand kan omlaag gaan door bepaalde factoren. Bijvoorbeeld na lange periodes van stress, door ongezonde voeding of het eten van te veel suiker.

Wanneer je te weinig slaapt kan je weerstand ook omlaag gaan. Het risico op wondroos is dan hoger. Des te lager je weerstand, des te groter de kans op wondroos.

Mensen die last hebben van schimmels bij de voeten of tenen, daar kloofjes of scheurtjes hebben, zijn ook extra vatbaar voor wondroos.

Hetzelfde geldt voor een schaafwond op je lichaam, scheurtjes in je mondhoek of een koortsblaasje. Dit zijn ook plekken waar een infectie tot wondroos kan leiden.

Wondroos kan ook sneller ontstaan bij mensen met een slechte doorbloeding of lymfoedeem. Dit laatste is een ophoping van vocht in een lichaamsdeel (vaak de benen).

En als laatste: wanneer je eenmaal op een bepaalde plek wondroos hebt gehad, kan het ook sneller weer terugkomen.

De eerste symptomen van wondroos

Je krijgt vaak als eerste flinke koorts waarbij je meestal staat te klapperen en te rillen. Op je arm, been of gezicht ontstaat een rode plek, op en rondom het wondje. De huid wordt dikker en pijnlijk en kan door de zwelling gaan glanzen. De huid eromheen kan roze verkleuren. De gehele plaats van de infectie voelt behoorlijk warm aan.

Het kan zijn dat je misselijk bent en je voelt je in ieder geval flink ziek, net alsof je de griep hebt. Het is aan te raden om snel je huisarts te bezoeken. De infectie kan namelijk snel uitbreiden. In ernstige gevallen kan wondroos zelfs tot bloedvergiftiging leiden. Let dus extra op voor rode strepen bij de bloedbaan.

Meestal voel je ook dat een van je klieren in je liezen of onder je oksels pijn begint te doen en opgezet is. Controleer dan meteen of je ergens een wondjes hebt zitten met een rode vlek erom heen. Des te sneller je met een behandeling kunt beginnen, des te kleiner het risico op complicaties, en des te sneller de wondroos kan genezen.

Waarmee behandel je wondroos

De dokter zal meestal direct een antibiotica kuur voorschrijven. Vaak duurt het een aantal dagen voordat de medicijnen gaan werken. In de tussentijd kan de wondroos zich nog uitbreiden. Door een kader te maken met een pen of stift om de rode plek kun je dit zelf controleren. De antibiotica die gegeven wordt doodt een breed spectrum van bacteriën.

Zolang de wond niet open is mag je deze gewoon wassen. Weken in bijvoorbeeld baking soda wordt afgeraden omdat de wond dan open kan gaan. Het wondvocht is besmettelijk en de infectie kan zich dan verspreiden via andere wondjes.

Omdat de plek van de wondroos dik wordt is een zwachtel of kous zeer aan te raden. Door de verdikking te beperken komt de antibiotica beter bij de infectie. Zo’n kous of zwachtel geeft ook meteen steun. Alleen in je gezicht kan het lastig zijn om zo’n zwachtel aan te brengen.

Probeer het gedeelte waar de wondroos zich bevindt wat hoger te leggen zodat je lichaam het vocht beter kan afvoeren. Een kussen onder je been of je arm in een mitella is bijvoorbeeld een goede tip.

Als je veel last hebt van de pijn kun je 4 maal daags paracetamol nemen.

Mocht de antibioticum thuis niet aanslaan dan word je vaak meteen opgenomen in het ziekenhuis om via een infuus de bacteriën te bestrijden. Er wordt dan ook bloed afgenomen om het type bacterie te achterhalen om met de juiste medicatie de infectie te kunnen bestrijden.

Let op: de antibioticum kan maag-darmproblemen geven. Veel mensen krijgen diarree of worden misselijk na gebruik van antibiotica.

Mag je wondroos koelen?

De plek waar de wondroos zich bevindt voelt vaak zeer warm aan. Dit komt door de ontsteking. Je kunt deze plek koelen met bijvoorbeeld een coldpack of verkoelende gel. Dit geeft direct verlichting en voelt prettig aan.

Pas wel op dat je niet de wond open stoot of schaaft. Als je een coldpack gebruikt mag dit niet direct op de huid. Maak altijd gebruik van een tussenliggende doek in verband met verbranding door de kou.

Hoelang duurt de genezing van wondroos

Het genezingsproces van wondroos is afhankelijk van de ernst van de infectie en het aanslaan van de medicatie.

Meestal neemt de koorts af twee à drie dagen na het starten met medicijnen. De roze gloed en verdikking van de wondroos kan zich dan trouwens nog steeds uitbreiden.

Alleen het centrale gedeelte rondom de wond mag zich niet verder uitbreiden. Eventuele pijn in je arm, been of gezicht kan nog even blijven.

Na ongeveer vier à vijf dagen neemt de roze gloed zichtbaar af en ben je ook geheel koortsvrij. De plek van de wondroos wordt steeds kleiner. Je kan wel nog steeds extra vocht vasthouden.

Ook kan het jeuken. Jeuk is in dit geval meestal een teken van herstel van de wond dus dat is een goed teken. Ga echter niet krabben aan de wond, hoe moeilijk dat ook is. Eventuele korstjes laten vanzelf los.

Wat kun je zelf doen om wondroos te helpen voorkomen

Het is zeer belangrijk om te kiezen voor een gezonde levensstijl. De sleutels daarin zijn gezonde voeding, dagelijks voldoende bewegen, stress beperken en voldoende rusten en slapen.

Let ook goed op de hygiëne van je lichaam en desinfecteer wondjes altijd. Controleer regelmatig je huid op wondjes, vooral tussen de tenen.

Tip 1: zorg dat je altijd Sterilon bij je hebt zodat je meteen kunt ontsmetten als je een wondje oploopt.

Tip 2: Houd je huid gezond en vet eventueel droge delen in zodat je geen kloofjes krijgt.

Tip 3: Zorg altijd voor korte nagels zodat je jezelf niet kunt openkrabben.

Tip 4: Draag bij het tuinieren bij voorkeur handschoenen en een lange broek zodat je jezelf niet zo snel open haalt.

Tip 5: Probeer muggensteken te voorkomen door gebruik te maken van een muggenwerend middel met Deet.

Tip 6: Draag bij vocht in je benen altijd steunkousen. Dit voorkomt enigszins overbelasting van je lymfeklieren en laat de huid niet zo op spanning staan. Zo voorkom je wondjes.

Tip 7: Was zeer regelmatig je handen met een desinfecterende zeep.