Gezondheid

Oude amalgaamvullingen slecht voor je gezondheid?

oude amalgaamvullingen

Zijn oude amalgaamvullingen slecht voor je gezondheid?

Vroeger was het heel normaal om amalgaamvullingen of zilvervullingen te krijgen als je gaatjes had.

Al mijn kiezen zijn hier nog mee gevuld (niet door het snoepen, maar ik had holle kiezen, echt waar!).

Mijn tandarts zegt dat deze op den duur vervangen zullen moeten worden.

Nu lees je steeds meer verhalen over het gevaar van kwikvergiftiging door oude lekkende amalgaamvullingen.

Wij hebben voor je uitgezocht of hier nu een reëel gevaar in schuilt of dat de angst hiervoor misplaatst is.

Als de tandarts voor jou ook niet je favoriete plek is, lees dan dit artikel om erachter te komen of je snel een afspraak moet maken of het nog even fijn kunt uitstellen!

Wat zijn amalgaamvullingen?

Amalgaamvullingen zijn zilverkleurige vullingen die worden aangebracht om tandbederf te voorkomen.

Amalgaam is een mengsel van metalen en andere elementen. In het geval van vullingen bestaat het uit een mix van ongeveer 50% kwik en ongeveer 27% zilver. Verder zit er nog tin in en soms wat koper voor de sterkte van het materiaal.

Het wordt al sinds 1830 gebruikt als vulmateriaal van kiezen. Aanvankelijk werd er bezwaar tegen gemaakt, maar dit ebte langzaam weg.

De voordelen van het gebruik van amalgaam zijn dat amalgaam niet uitzet bij hitte, dat het goed blijft zitten en slijtvast is.

Het is goedkoop, gemakkelijk en snel om mee te werken en geeft nauwelijks allergische reacties.

Amalgaam wordt altijd goed stevig aangedrukt zodat het grootste deel van de stof verwijderd wordt. Dit heet ‘condenseren’.

De amalgaam hecht zich niet aan het tandbeen en het glazuur. Daarom moet het extra worden uitgeboord.

Na verloop van tijd kan het glazuur eromheen wel gaan splijten (glazuurbreuk).

Andere materialen voor vullingen

Tegenwoordig worden de meeste vullingen gemaakt van composiet.

Dit is een wit mengsel van kunsthars, het bindmiddel silaan en een vulstof van het mineraal kwarts of van glas (klinkt raar; glas in je mond!).

Amalgaamvullingen worden aangedrukt om ze vast te zetten en composietvullingen worden gelijmd in verschillende laagjes.

Composiet gaat eerder slijten (binnen 3 tot 10 jaar), is voor tandartsen lastiger aan te brengen en je kan er allergisch voor zijn. Maar de kleur is gelijk aan de tanden (kan wel verkleuren door koffie, thee en tabak) en er zit geen kwik in.

In composiet zitten echter wel andere chemische stoffen en ook BPA, een weekmaker. Composiet is dus niet per definitie een uitstekend alternatief.

Ten slotte wordt er o.a. goud gebruikt als vulling. Dit is echter uiteraard wel een duurdere behandeling (10 keer zo duur), maar gaat zo’n 20 jaar mee.

Ook kunnen vullingen gemaakt worden van keramiek en porselein.

Gevaren oude amalgaamvullingen voor de gezondheid

Als de vulling geplaatst wordt, komen er kwikdampen en metalen vrij die je als patiënt kunt inademen of die je via je huid of mondslijmvlies opneemt in je lichaam.

Met name voor tandartsen zou dit gevaarlijk kunnen zijn omdat zij er veelvuldig mee werken.

Vervolgens komt er dagelijks 3 tot 7 microgram kwik vrij.

Dit kan in sommige gevallen nog veel meer zijn, door het drinken van warme dranken, het eten van kauwgom en tandenknarsen (wrijvingswarmte).

De maximaal aanvaardbare hoeveelheid kwik die de gemiddelde volwassene dagelijks mag binnenkrijgen is vastgesteld op 43 microgram.

Terwijl je in de meest nadelige omstandigheden (en met meerdere vullingen) wel tot 100 microgram kan binnenkrijgen.

Waarschijnlijk zou amalgaam tegenwoordig niet meer toegelaten worden voor gebruik bij tandartsen.

Maar stoffen die al langer op de markt zijn worden vaak niet zomaar verboden als er geen harde bewijslasten tegen bestaan.

Mogelijke klachten bij oude amalgaamvullingen

Als kwik vrijkomt en door het lichaam wordt opgenomen kunnen er klachten ontstaan.

Veel mensen zijn bang voor een langzame kwikvergiftiging.

Bij ‘lekkage’ van kwik kan volgens bepaalde onderzoeken het zenuwstelsel worden aangetast, evenals het immuunsysteem.

Je kunt dan last krijgen van allergieën, hoofdpijn, trillingen, spraakstoornissen en sterke prikkelbaarheid.

Verder kun je bij zware kwikvergiftiging klachten krijgen als ontstekingen van de slijmvliezen en nierverstoringen.

Er is ook vaak sprake van onverklaarbare klachten.

Uiteraard gaat het niet zomaar zover komen bij lage doseringen in amalgaamvullingen.

Behandeling bij mogelijke kwikvergiftiging

Je lichaam kan bij bepaalde klachten gemeten worden op kwikgehalte. Je urine en/of je bloed wordt dan getest.

Hierna kan een behandeling worden ingesteld en worden vaak de vullingen in fasen verwijderd en vervangen door bijvoorbeeld composiet.

Bij sommige tandartsen wordt er tijdens het verwijderen van de vullingen gewerkt met een speciaal kapje rond de tand/kies die de kwikdamp afzuigt.

De verbeteringen van de klachten op lange termijn zijn nog niet gemeten, maar op korte termijn kan de patiënt zich wel beter voelen.

Je kunt bijvoorbeeld een ontgiftingskuur doen met Terre Matrix tabletten.

Bij fibromyalgie, M.E. (postvirale hersenziekte) en chronisch vermoeidheids syndroom is het zeker verstandig om de oude amalgaamvullingen te vervangen omdat je als patiënt vatbaarder bent.

Zwangere vrouwen wordt aangeraden om geen amalgaamvullingen te laten zetten.

Ook bij kinderen tot 6 jaar worden geen vullingen geplaatst, omdat zij gevoeliger zouden zijn voor kwik.

Dit zijn volgens de overheid slecht voorzorgsmaatregelen.

Onderzoeken

Er zijn verschillende onderzoeken geweest met zowel volwassenen als kinderen mét en zonder amalgaamvullingen.

Bij een aantal onderzoeken bleek, enkele jaren na het plaatsen van de vullingen, geen verschil in gedrag en gezondheid (bijvoorbeeld de zenuwfunctie) tussen de personen met en zonder amalgaamvullingen.

De voorstanders van amalgaamvullingen beweren dat kwik een natuurlijke stof is die ook in o.a. vulkanen te vinden is.

Kwik op zichzelf is geen giftige stof. Het gaat er altijd om aan welke hoeveelheid je wordt blootgesteld.

Wel is vastgesteld dat ongeveer 1% van de bevolking last kan hebben van bijwerkingen als reactie op amalgaamvullingen.

Halverwege de jaren ’90 is er in Duitsland veel onrust ontstaan en zijn er rechtszaken geweest tegen tandartspraktijken, producenten en ziekenfondsen.

Er is destijds veel onderzoek gedaan door toxicologen.

Daarin is geprobeerd aan te tonen dat veel ziektes samenhangen met of verergeren door kwikbelasting als gevolg van amalgaamvullingen.

Aandoeningen als zwakzinnigheid, verschillende vormen van kanker, chronische aandoeningen als M.S., de ziekte van Alzheimer en trillende handen.

Ook zijn er verbanden gevonden met ADHD en de ziekte van Crohn.

Bij autopsie op tandartsen is gebleken dat tandartsen tweemaal zoveel hersentumoren ontwikkelen dan de doorsnee mens.

Overigens zijn tegenstanders vaak van mening dat kwik in het milieu en in onze voeding hier eveneens aan bijdraagt.

Een vrij apart Canadees experiment toonde de relatie van amalgaamvullingen met nierproblemen aan: bij 6 schapen werden amalgaamvullingen aangebracht (12 per schaap).

De schapen bleken hierna een verminderde nierfunctie te ontwikkelen.

Noorwegen heeft amalgaamvullingen in 2008 verboden, maar dit was met name ook vanwege de belasting van het milieu.

In Nederland bestaat er een anti-amalgaamstichting.

Conclusie

Er is niet onomstotelijk bewezen dat amalgaamvullingen slecht zijn voor de gezondheid.

Ook is niet bewezen dat deze niet slecht zijn voor de gezondheid.

We kunnen je helaas geen uitsluitsel geven. Wel staat het vast dat meer onderzoek noodzakelijk is.

Het gevaar bestaat dat de onrust over amalgaamvullingen zo’n hype wordt dat er artsen op eigen gewin uit zijn en mensen gaan helpen met het verwijderen van hun oude amalgaamvullingen, gebaseerd op de angst voor kwikvergiftiging.

Toch is het altijd goed om kritisch en eventueel wantrouwend te zijn als het om je gezondheid gaat.

Er wordt enorm veel gebalanceerd op de toelaatbare grenzen als het gaat om chemische stoffen in onze leefomgeving, voeding, enz.

Informeer zelf eens bij je tandarts naar zijn of haar mening.