Aandoeningen A-Z

Bacteriële Vaginose: vaginale afscheiding en jeuk

bacteriele vaginose

Heb jij last van bacteriële vaginose (gardnerella vaginalis) of vermoed je dat er iets mis is maar weet je niet wat het kan zijn?

Vaginale klachten kunnen heel onaangenaam zijn.

Veel vrouwen krijgen er in hun leven mee te maken.

Er zijn veel verschillende oorzaken voor vaginale klachten en er bestaan ook veel misverstanden rondom de verschillende aandoeningen.

In dit artikel richten we ons op bacteriële vaginose, dat overéénkomsten heeft met infecties en SOA maar zich toch onderscheidt.

Elke vrouw (en man!) kan zich wel wat beter informeren over haar vaginale gezondheid.

Lees verder en ontdek hoe de symptomen, oorzaken en behandeling van deze aandoening eruit zien.

Lees ook: Vaginitis

Wat is bacteriële vaginose?

Het klinkt misschien gek, maar in de vagina leven vele bacteriën en schimmels (vaginale flora). Ze zijn er om je vagina te beschermen en zijn absoluut niet slecht voor je gezondheid.

Voor een goed evenwicht is het belangrijk dat de pH-waarde van je vagina, ook wel zuur(te)graad, op peil blijft.

De zuurtegraad in je vagina is zuurder dan op andere plekken in je lichaam; zo’n 3,8 tot 4,4 hoog.

Deze zuurtegraad wordt in stand gehouden door bacteriën als de lactobacillus, die melkzuur produceren.

Wanneer bepaalde bacteriën of schimmels door omstandigheden gaan overheersen, is het evenwicht (zuurtegraad) verstoord en kun je klachten krijgen.

Zo gaan bij bacteriële vaginose onder andere de gardnella vaginalis bacterie overgroeien en zo ontstaat een verstoring van het evenwicht met (onder andere) de lactobacillus.

Lees ook: Vaginisme

Symptomen bacteriële vaginose

De aandoening heeft veel weg van een vaginale schimmelinfectie (veroorzaakt door de gist Candida), waar je wellicht al weleens van hebt gehoord of mee te maken hebt gehad.

Bij zowel bacteriële vaginose als een vaginale schimmelinfectie is er meestal sprake van meer afscheiding.

Afscheiding is heel normaal. Het slijmlaagje beschermt de vagina. Wanneer de afscheiding verandert van structuur en / of geur kan het zijn dat je te maken hebben met één van de aandoeningen.

Bij bacteriële vaginose is er sprake van een homogene, waterige, doorzichtige of grijsachtige, plakkerige afscheiding, soms schuimerig door gasbelletjes. Met name na de menstruatie en na de seks heb je de meeste afscheiding.

Bij een vaginale schimmelinfectie is er sprake van dikke, witte, korrelige afscheiding.

Verder is bij bacteriële vaginose de pH verhoogd, heb je afscheiding met een vervelende geur (visachtig) en heb je verder niet per se last van jeuk of een branderig gevoel; maar het kan wel voorkomen.

Bij een vaginale schimmelinfectie is de pH verlaagd, heeft de afscheiding geen penetrante geur maar heb je in de meeste gevallen wél veel last van jeuk en pijn, bijvoorbeeld een branderig gevoel bij het plassen en tijdens / na de seks.

Bacteriële vaginose heeft wat symptomen betreft ook veel weg van een seksueel overdraagbare aandoening (SOA) maar is wederom niet hetzelfde. Je kunt bacteriële vaginose ook krijgen zonder seksueel contact.

Je kunt verder klachten ervaren als buikpijn, vermoeidheid en vaginale ‘windjes’ maar je kunt ook bacteriële vaginose hebben zonder dat je er klachten aan ondervindt.

Lees ook: Vaginale geur verminderen

Oorzaken bacteriële vaginose

Bij de aandoening is er sprake van een verstoord evenwicht van de vaginale flora en daarmee een verstoring van de zuurtegraad.

Bij bacteriële vaginose stijgt de zuurtegraad boven de 4,5.

Tijdens onbeschermde seks komt er sperma in de vagina. Sperma kan de zuurtegraad van je vagina verstoren.

Een condoom voorkomt SOA en kan je eventueel ook beschermen tegen overgroei van bacteriën.

Hormonale veranderingen zoals de menstruatie, een zwangerschap of de overgang zijn eveneens van invloed.

Ook stress en spanningen hebben invloed op je hormoonhuishouding, als mede auto-immuunziekten zoals diabetes.

Door te weinig hygiëne of juist overmatige hygiëne (vaginale douches / spoelingen, – zeep of – deodorants) kan de flora uit balans raken. Gebruik dus geen of eventueel enkel speciale producten voor uitwendig gebruik om je vagina veilig schoon te houden.

Maandverband en tampons moeten regelmatig verschoond worden.

Een sauna, zwembad of sportschool kan een bron van slechte bacteriën zijn.

Draag ook niet te strak ondergoed, panty’s of een te strakke broek, en draag synthetische stoffen in plaats van katoen.

Goed afvegen (van voor naar achteren) na toiletbezoek voorkomt besmetting met bacteriën.

Ook het gebruik van bepaalde medicijnen zoals antibiotica of antidepressiva kan je vaginale flora beïnvloeden, evenals een spiraaltje en tot slot suikerrijke – en bewerkte voeding. Bacteriën leven op suiker!

Is bacteriële vaginose besmettelijk?

Bacteriële vaginose is geen echte SOA dus je kunt je (bed)partner er niet mee besmetten. De partner van iemand met bacteriële vaginose heeft geen klachten of symptomen.

Bij een vaginale schimmelinfectie kan je partner wél klachten krijgen na seksuele omgang.

Diagnose bacteriële vaginose

De diagnose kan eenvoudig worden gesteld door de huisarts, op basis van de anamnese van de patiënt. De anamnese is de voorgeschiedenis van een aandoening, zoals die uit het verhaal van de patiënt gereconstrueerd kan worden.

De arts kan de ‘fluor’ onderzoeken (de witte vloed, oftewel; de afscheiding).

Vaak wordt aanvullend een SOA-test gedaan om SOA als chlamydia en trichomoniasis (een parasiet) uit te sluiten.

Behandeling bacteriële vaginose

Alleen als de aandoening hinderlijke klachten geeft is behandeling noodzakelijk.

De aandoening gaat binnen enkele weken vanzelf over. Maar het kan ook langer duren voordat het overgaat en het kan terugkomen.

Daarnaast vinden wij het vaak prettig om er zo snel mogelijk vanaf te zijn.

Bacteriële vaginose kan in sommige gevallen leiden tot cervicitis (ontsteking van de baarmoedermond) wat verminderde vruchtbaarheid kan opleveren indien onbehandeld gelaten.

Het is dus verstandig om altijd even een arts te bezoeken wanneer de klachten aanhouden.

20% van de zwangere vrouwen krijgt te maken met bacteriele vaginose.

Het is erg belangrijk om met de aandoening naar de arts te gaan tijdens de zwangerschap. Het kan onschuldig zijn maar er zijn gevallen bekend van vroeggeboorte (<37 weken) en laattijdige miskraam (13-24 weken) door bacteriële vaginose.

Behandeling is redelijk eenvoudig en bestaat uit het ‘aanzuren’ van de vagina, bijvoorbeeld door middel van een korte antibiotica-kuur (ook mogelijk tijdens de zwangerschap).

Veel vrouwen krijgen binnen een maand na een kuur helaas opnieuw klachten. Voorkomen is daarom vaak beter dan genezen.

Je kunt ook kiezen voor een alternatieve behandeling. Bijvoorbeeld met een probiotica preparaat. Niet alle preparaten werken echter goed.

Ook vitamine C-tabletten die je moet inbrengen kunnen helpen. Reguliere artsen zijn er over het algemeen niet positief over maar wellicht helpt het jou toch!